ผีเสื้อสมุทร

ณรงค์

          ปกติเวลาที่จะเข้าไปดูหนังสักเรื่อง  ผมมักจะพยายามไม่คาดการณ์อะไรล่วงหน้าเกี่ยวกับตัวหนังเรื่องนั้นๆก่อน     เพราะน้อยครั้งที่จะได้รับอรรถรสในการดูอย่างที่คาดไว้ บางเรื่องคาดว่าจะดี แต่เอาเข้าจริง กลับไม่ดีอย่างที่คิด กับอีกบางเรื่อง เกิดอคติไว้ก่อน แต่เมื่อได้ดูแล้วกลับดีกว่าที่คิด

          ผีเสื้อสมุทร หนังไทยเรื่องล่าสุดของค่าย RS นั้น ก่อนดู ผมก็ยังแอบคาดหวังเล็กๆ ว่า หนังไทย แฟนตาซี เรื่องนี้ อาจสร้างกระแสใหม่ๆ ให้กับวงการหนังไทยในขณะนี้ ที่เขาว่ากันว่า เป็น “ ขาลง” บ้าง ทั้งที่หนังแนวนี้ ที่ต้องขายเทคนิคภาพพิเศษ สำหรับวงการหนังไทย ก็ไม่ควรจะคาดหวังให้มากนัก แต่เพราะทีมงานที่ทำเทคนิคภาพพิเศษ เป็นทีมเดียวกับที่สร้างชื่อไว้กับภาพยนตร์โฆษณา ประกันชีวิต ทำให้อดจะแอบคาดหวังไม่ได้ว่า อย่างน้อย ซีจี ก็น่าจะ OK พอสมควร           

          แต่แล้วความคาดหวังอันน้อยนิดของผม ก็ริบหรี่ลงเรื่อยๆ ตลอดเวลาประมาณ 1 ชั่วโมงครึ่ง ที่หนังดำเนินไป หนังเล่าเรื่องของ ว่านหญิงสาววัยเบจเพส ท่าทางเปิ่นๆ ที่สติแตกจากการถูกผู้ชายบอกเลิก หลังจากนั้นเธอก็เริ่มได้ยินเสียงพูดคุยอยู่รอบตัวเธอ ซึ่งปรากฏว่า เป็นเสียงจากปลาและสัตว์น้ำต่างๆ ที่อยู่ใกล้ๆ เธอ รวมถึงเจ้าเต่า (พูดมาก) ตัวหนึ่งซึ่งบอกให้เธอรับรู้ถึงเงื่อนงำแห่งชาติกำเนิดของเธอ โดยเธอได้รับช่วยเหลือ (แบบไม่ได้ตั้งใจ) จากแทน ช่างภาพหนุ่ม ในการเดินทางไปยังเกาะผีเสื้อ เพื่อสืบค้นความลับเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์ของเธอ เธอพบกับชายชราคนหนึ่งชื่อ เฒ่าโล้ ผู้ไขปริศนาแห่งชาติกำเนิดที่น่าตื่นตะลึง (หรือเปล่า) รวมถึงกิตติ เจ้าของรายการโทรทัศน์ ที่วางแผนจัดฉากเพื่อจะถ่ายสัตว์ประหลาดในทะเล แต่บังเอิญไปถ่ายเจอ “ ของจริง” เข้า ต่อมาแทนได้พบความลับของว่าน ทั้งเขาและเธอช่วยกันหาทางทำลายภาพสารคดีของกิตติเพื่อปกป้องพวกพ้องของเธอ ..

          ความจริงโครงเรื่องแบบนี้ ไม่ใช่ของแปลกใหม่อะไรเลย แต่ก็สามารถทำให้สนุกได้ ถ้า ทำหนัง ” เป็น” แต่สิ่งที่ผมได้รับจากการชมหนังเรื่องนี้ก็คือ เอาเรื่องดีๆ ก่อน อาจเป็นตัวนางเอกของเรื่อง “ ว่าน” (ศุภัชญา รื่นเริง) ที่หน้าตาน่ารัก และแสดงได้คล่องแคล่วพอสมควร ..อ้อ แล้วฉากทะเลตอนกลางคืน (ที่ถ่ายตอนกลางวันแล้วทำให้เป็นสีน้ำเงินน่ะ ) สวยดีอยู่ฉากหนึ่ง นอกนั้น นึกไม่ออก (พยายามแล้วนะ) ..หนังมีอยู่มิติเดียว ตัวละครแบนราบสนิททุกตัว ระหว่างดูอย่างทรมาน ผมคิดไปว่า เหมือนผมกำลังดูหนังไทยเกรด B เกรด C สมัยเมื่อสัก 20 ปี มาแล้ว หนังเล่าเรื่องอย่างเชยมาก ขาดความสมจริงในแทบจะทุกๆ ประเด็น ตัวละครหลัก ก็ไม่มีที่มาที่ไป นึกอยากจะใส่เนื้อหาอะไร ก็ใส่เข้ามาดื้อๆ พระเอก นางเอก ที่ตอนแรกก็ต้องบังเอิญพบกันบ่อยๆ แล้วก็ไม่ถูกกัน ทะเลาะกัน แกล้งกันแบบเด็กๆ มีอยู่ตอนหนึ่ง นางเอกขออาศัยรถของพระเอกเพื่อที่จะไปที่ท่าเรือ เธอก็ตะโกนแว้ดๆ ด่าว่าพระเอก (ทั้งที่อาศัยรถเขาอยู่) มุกแบบนี้ ผมเห็นตั้งแต่สมัยหนัง มิตร-เพชรา โน้นแล้ว ส่วนเทคนิคภาพพิเศษ ที่เป็นความหวังเดียวของผมมาตั้งแต่ต้น ก็ ไม่ดีอย่างที่คิดไว้ เทคนิคปลาและเต่า (การ์ตูน) พูดได้ ยังพอที่จะกล้อมแกล้มไปได้ การดำน้ำ ให้นางเอกพูดกับสัตว์ในน้ำ ก็ยัง OK แต่ฉากโชว์จริง ก็คือฉากที่กองทัพของพวกผีเสื้อสมุทรบุกมาโจมตีนั้น เป็นฉากที่น่าผิดหวังเป็นอย่างยิ่ง เพราะมันไม่สมจริงเอาเสียเลย ภาพระยะไกล เห็นผีเสื้อสมุทรเต็มท้องฟ้า แต่เมื่อถึงเวลาโจมตี กลับเห็นแค่ไม่กี่ตัว มีอยู่ฉากหนึ่ง มีผีเสื้อสมุทรตนใหม่ ก็คือตัวว่าน กำลังเดินขึ้นจากทะเล ท่ามกลางการต่อสู้ระหว่างผีเสื้อสมุทรกับ มนุษย์ ตัวของว่านใหญ่กว่าผู้คนและผีเสื้อสมุทรรอบข้าง อย่างเห็นได้ชัด