ไอ้โชค รับบทโดย นาร่า (สุนัข)

หมาว๊าดด สีดำ เพศผู้ แสนรู้ที่มีปมในใจเพราะเกิดมาทั้งหมู่บ้านก็มีมันเป็นหมาอยู่ตัวเดียว โชคขี้เหงาพอๆ กับขี้เล่น มันรักผงเจ้านายที่เลี้ยงดูมันมา แต่ต้องช้ำใจเมื่อใครๆ ก็คิดว่าโชคเป็นหมาบ้า โชคเป็นหมาสุดฉลาด ถ้าเทียบเป็นระดับชั้นก็เพิ่งจบปริญญาเอกมาหมาดๆ เข้าใจภาษามนุษย์ทุกอย่าง อยู่ที่ว่าจะทำตามหรือเปล่า...นั่นเป็นอีกเรื่องนึง นั่ง ชิด หมอบ คลาน คอย พื้นฐานจิ๊บจ้อยที่โชคไม่คิดจะจำและทำ แต่ถ้าเป็นแยกเขี้ยว ยักคิ้ว ไล่กวด ปีนต้นไม้ ทำหน้าลิงหัวเราะเยาะเย้ยหรือหลอกเป็นผีแกล้งชาวบ้านละก็....โฮ่งๆ ฮิ...ง่ายนิดเดียว

ประวัติ เพศเมีย อายุ 6 ปี สุนัขผสมไทย+ลาบาดอร์ สีดำ ลักษณะนิสัยเป็นสุนัขที่ไม่ก้าวร้าว ไม่ดุ มีดื้อบ้างนิดหน่อย ขี้อ้อน ขี้เล่น ขี้งอน แข็งแรง เข้ากับคนได้ง่าย เป็นมิตรกับทุกคน ยังไม่เคยผ่านงานแสดงด้านใดมาก่อนความสามารถ จบปริญญาเอกของการฝึกทุกชนิด 

นั่นเป็นอีกเรื่องนึง

ผง ( อนุวัฒน์ ทาระพันธ์   “ยอดชายรับบ่ได้ จากแหยม ยโสธร” )   

เด็กวัดหนุ่มแสนซื่อ ชอบเป่าขลุ่ย มักเข้าใจว่าตัวเองเป็นไอ้ขวัญตัวละครเอกในเรื่องแผลเก่า ผงเป็นหนุ่มช่างฝัน ตั้งใจจะเป็นเด็กวัดที่ดี และเก็บเงินพอที่จะซื้อบ้าน ที่นา รถเครื่อง และเหลือเงินอีกซักสองสามล้านเอาไว้นับเล่นที่วัดเวลาว่างๆ  และมีเงินอีกจำนวนนึงเพื่อไปสู่ขอบงกชลูกสาวเถ้าแก่ฮวด ที่ชอบพอกันมาตั้งแต่เด็ก ผงรักโชค      (หมา) มาก รักกันเหมือนว่าคลานออกมาจากท้องแม่เดียวกันยังไงอย่างงั้นเลย โตมาด้วยกัน กินข้าวหม้อเดียวกันมาตั้งแต่เกิด

บงกช (เยาวลักษณ์    ตุ้มบุญ “ออร์แกน” นางเอกจาก แหยม ยโสธร)       

             

ลูกสาวเถ้าแก่ฮวดเจ้าของร้านขายของแห่งเดียวในหมู่บ้าน บงกชรักผงเต็มหัวใจแม้จะมีจิวลูกผู้ใหญ่มาคอยเอาอกเอาใจก็ตาม บงกชอดทนรอผงมาสู่ขอแต่ดูเหมือนความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่เริ่มห่างกันขึ้นเมื่อผงกลุ้มใจกับเรื่องของไอ้โชคจนไม่มีเวลาให้ จนบางทีบงกชแอบน้อยใจกลัวว่าผงจะรักหมามากกว่าตัวเอง

ผู้ใหญ่เสนาะ  ( อาคม  ปรีดากุล   “ ค่อม ชวนชื่น” )

ผู้ใหญ่บ้านที่ทุ่มเททั้งกายและใจในการดูแลลูกบ้านให้อยู่กันอย่างสงบสุขและผลักดันให้หมู่บ้านไม่ล้าหลังโดยมักจะปรึกษาหารือกับราเชนทร์นักวิชาการที่มาทำวิจัยอะไรซักอย่างในหมู่บ้านเป็นประจำ  ผู้ใหญ่ต้องกลุ้มใจกับจิวลูกชายเพียงคนเดียวที่สร้างเรื่องสร้างราวให้ต้องปวดหัวอยู่เสมอ จนบางครั้งตั้งคำถามกับตัวเอง  ว่าจิวใช่ลูกของเขาจริงๆรึเปล่า

จิว  (อำพล รัตน์วงค์  “โต เห้งเจียจากบุปผาราตรี” - เสื้อเขียว)                                 

ลูกชายของผู้ใหญ่ จิวมีอายุห่างจากพ่อเพียง15ปี กร่างและเกเร ไม่กลัวใครเพราะ ถือว่าตัวเองเป็นลูกผู้ใหญ่ เข้าใจว่าทุกคนในหมู่บ้านกลัว แต่ในความเป็นจริงแล้ว เพียงแค่ชกกับยายแก่ขายผักในตลาดก็ยังไม่สามารถเอาชนะได้แม้จะมีลูกน้อง ยงยุทธกับสุริยะคอยช่วยอยู่ก็ตาม แต่แทบไม่มีใครรู้เลยว่าจริงๆแล้วจิวเป็นเด็กมีปัญหา ( แม้จะแก่แล้วก็ตาม ) เขาต้องแอบร้องไห้อยู่บ่อยๆเมื่อพ่อไม่แน่ใจว่าจิวคือลูก ชอบแอบน้อยใจเรื่องบงกชรักกับผง เพราะตัวเองก็แอบชอบบงกชมาตั้งแต่เด็กๆเหมือนกัน

หยอย   (ชิติสรรค์ ไชยเสนา “ชูศรี เชิญยิ้ม” )        

เพื่อนรุ่นพี่ของผง เติบโตมาด้วยการเป็นเด็กวัดเหมือนกัน  หยอยมักจะคอยให้คำปรึกษากับผงอยู่เสมอด้วยความเป็นคนที่มั่นใจในตัวเอง เวลาผงมีเรื่องก็จะออกหน้าก่อนทั้งๆที่บางทีตัวเองเป็นต้นเหตุให้เกิดเรื่องด้วยซ้ำ ความมั่นใจของหยอยเริ่มสั่นคลอนเมื่อกระแตญาติของบงกชย้ายมาอยู่ที่หมู่บ้าน ในสายตาของคนในหมู่บ้านความรักของทั้งคู่ดำเนินไปอย่างชวนคลื่นเหียนอาเจียน เลี่ยนจนไม่รู้จะเลี่ยนยังไง

กระแต  (สุดารัตน์ บุตรพรม “ตุ๊กกี้ สาวน้อยตกน้ำใน แหยม” )      

สาวร่างเล็กน่ารักคิกขุอาโนเนะ  เป็นคนเปิดเผย ร่าเริง แจ่มใส เป็นสาวเมืองกรุงที่เพิ่งกลับมายังหมู่บ้าน อายม้วนทุกครั้งที่ได้เจอกับหยอย กระแตอินในทุกเรื่องที่ตนเชื่อ จนบางทีก็เลยเถิดจนทำให้เรื่องยุ่งๆต้องเกิดขึ้นกับตัวเองอยู่เสมอ

ราเชนทร์ (วชิระ   พานนนท์  “ปู พันหน้า” - กลาง)

อดีตเด็กขุดบ่อบาดาลที่มั่นใจกับวิชาการเกษตรที่ตนเองได้ร่ำเรียนมา ( จำเขามา ) ราเชนทร์มักจะเรียกตัวเองว่านักวิชาการ และมันก็เข้าทางของเขาพอดีเพราะคนส่วนใหญ่ในหมู่บ้านเชื่อถือนักวิชาการมากกว่าสิ่งที่เกิดขึ้นจริง ราเชนทร์มักจะชี้แนะคนในหมู่บ้าน ถูกบ้างผิดบ้าง ( แต่ส่วนใหญ่จะผิดซะมากกว่า )จนทำให้เรื่องยุ่งๆวุ่นวายมากขึ้นไปอีก