31/3/50 ช่วงนี้งานราษฎร์ งานหลวงเต็มไปหมด ขออภัยที่ไม่ค่อยอัพเดทเว็บ แม้แต่หลานก็ยังถูกใช้ให้เขียนวิจารณ์ : ) งานบางเรื่องเปิดเผยตอนนี้ไม่ได้ ก็เพื่อรักษาจรรยาบรรณ
เราขอออกตัวก่อนว่า เราไม่ได้ต้องการจะพาดพิงใคร เผอิญงานส่วนหนึ่งที่ตนเองทำนั้นต้องยึดถือตามหลักสากล แต่บ้านเรายึดถืออีกแบบ ซึ่งมันจะต้องมีปัญหาเสมอ
เราเพียงต้องการพัฒนาสื่อบันเทิงบ้านเรา และอยากให้ทุกคนรู้ว่า ขณะที่บ้านเราเป็นแบบนี้ ในระดับสากลมันเป็นอีกแบบ และถ้าเรามีโอกาสไปทำถึงตอนนั้น ก็จะรู้เองว่า โลกมันเป็นอย่างไร
ยกตัวอย่างสิ่งที่ตัวเองเห็น นิตยสารฝรั่งเศสชื่อดัง Positif ประกาศนโยบายไว้อย่างชัดเจนว่า คนเขียนหนังสือเล่มนี้ทุกคนจะต้องเขียนฟรี ไม่รับเงิน เพื่อให้ทางหนังสือไม่ต้องพึ่งพิงเงินลงทุนจากค่ายใด ๆ
นิตยสารรุ่นครูอย่าง Cahiers du Cinema จึงตััดสินใจขึ้นสังกัดกับสื่อหนังสือพิมพ์ยักษ์ใหญ่ที่ชื่อ Le Monde เพื่อจะได้หนีการพี่งพิงเงินทุนจากบริษัทที่เกี่ยวข้องกับหนัง อย่างน้อยสื่ออย่าง Le Monde เป็นเพียงหนังสือพิมพ์ที่ไม่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมหนัง พวกเขาจะได้รักษาจรรยาบรรณไว้ให้ได้มากที่สุด
ขอให้เข้าใจด้วยว่า มันอาจจะไปเหยียบเท้าใครเข้า เราไม่ได้ตั้งใจ เราเพียงต้องการให้บ้านเรารู้จักโลกอีกด้านหนึ่ง ไม่อยากให้มองเห็นสิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องยอมรับได้ เหมือนอย่างการคอรัปชั่นหรือเงินใต้โต๊ะ ซึ่งกลายเป็นธรรมเนียมที่ปฎิบัติกันได้ในสังคมไทยไปแล้ว ทั้งที่มันผิดชัด ๆ
หลายครั้งที่เรามีปัญหา แต่น้อง ๆ มักจะให้กำลังใจเสมอว่า จะได้เป็นตัวอย่าง น้อง ๆ ที่ทำงานใกล้ชิดกับตัวเอง ก็จะรู้ีดีว่า ตัวเองไม่ยอมมีชื่อขึ้นสังกัดใครเด็ดขาด แม้แต่บริษัทของน้องณ็อบ ซึ่งอาจจะทำหนังในอนาคต
เลิกพูดเรื่องเครียดดีกว่า มาเรื่องข่าวดีกันบ้าง
จำนวนคนเข้ามาอ่านเว็บ เพิ่มขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ เราเริ่มวัดสถิติเว็บเป็นครั้งแรกเมื่อ 1 กันยายน 2005 จนถึงตอนนี้ ยอดเป็นดังนี้ค่ะ
ตัวเลขที่แสดงให้เห็นนี้ คือ จำนวนผู้เข้ามาชมในแต่ละเดือนนะคะ ไม่ใช่จำนวนฮิทส์ เดือนกุมภาพันธ์ ควรจะมากกว่านี้ด้วยซ้ำ จำนวนที่มันหายไป เพราะเว็บล่มบ่อย จนทางโฮสติ้งขอเปลี่ยน server ชั่วคราว
ความจริง เคยคิดจะโอนเว็บให้คนอื่นไปแล้วนะ เพราะมันดึงเวลาตัวเองไปทั้งหมดเลย ตัวเองอยากไปทำงานวิัจัยมากกว่า เพราะมันท้าท้ายกว่า โดยเฉพาะการวิจัยหนังไทย หนังเอเชีย ตอนเรียนหนังสืออยู่ที่อังกฤษ เคยบอกน้องคนไทยว่า การเขียนบทความทางวิชาการของฝรั่ง ที่เรียกว่า essay นั้นยากที่สุดในบรรดาประเภทของการเขียนหนังสือทั้งหมด การเขียนข่าวนั้น คุณจะต้องเด็ดขาด ไม่รีรอ ห้ามไม่แน่ใจ จะต้องเป๊ะ ๆ จะบอกอะไรก็บอกไปเลย เหมือนทำกับข้าว แล้วจะต้องบอกว่าใส่น้ำปลากี่ช้อน ใส่น้ำตาลเท่าไร แค่นั้น เพียงแต่ว่าสูตรนั้นจะต้องเป็นความจริง และคุณต้องพยายามเค้นให้คนอื่นเขาบอกความจริงกับคุณ ส่วนการเขียนวิจารณ์นั้นง่ายกว่านะ แค่เขียนสูตรกับข้าวที่เป็นของคุณเอง ใส่ความคิดเห็นของคุณล้วน ๆ เพียงแต่ว่า คุณจะต้องรู้วิธีการทำอาหารก่อน ถึงจะเขียนแสดงสูตรของคุณได้
ส่วนบทความวิชาการนั้น ต้องรวมทุกอย่างเข้าด้วยกัน คุณจะต้องรู้สูตรของคนอื่นด้วย และต้องมีสูตรของคุณด้วย เวลาคุณทำอาหารออกมาจานหนึ่ง หนึ่งคำที่คุณชิมนั้น คุณก็อ้างสูตรของคนอื่นว่าดีไม่ดีอย่างไร แล้วสูตรของคุณดีกว่าอย่างไร
บอกตรง ๆ ว่าตัวเองสนุกกับบทความทางวิชาการมากที่สุด เพราะมันได้ประมวลความรู้เรื่องหนังที่เรียนมาทั้งหมด เสร็จแล้วเราก็มาดูหนังไทย หนังเอเชีย ทีนี้หนังปรระเทศแถวนี้ มันมีลักษณะเฉพาะของมันเอง ที่ทฤษฎีหนังฝรั่งอธิบายไม่ได้ ตัวเองก็เลยโต้ทฤษฎีฝรั่ง บนกรอบของค่่านิยมแบบไทย มันก็เลยกลายเป็นสูตรทฤษฎีใหม่ ๆ
แต่พอเห็นตัวเลขคนเข้ามาชมแล้ว บอกได้เลยว่า ทิ้งไม่ได้ค่ะ พร้อมกันนี้ อย่าแปลกใจนะ ที่ไม่ค่อยไปโพสต์ที่ห้องเฉลิมไทยแล้ว เว็บมันอยู่ได้ด้วยตัวของมันเองแล้ว ก็เลยเอาเวลามาหาข่าว หาประเด็นดี ๆ ดีกว่า ให้คนอื่นขอยืมไปทำต่อ มิน่า เว็บเราถึงฮิทส์เยอะเอา ๆ ฮิ ฮิ
ส่วนใครที่อยากฝึกเขียน เรายินดีรับเรื่อง และแนะนำนะคะ เพียงแต่ว่า จะต้องใจกว้างรับคำติชม และแก้ไขงานได้ เพราะแม้แต่น้อง 2 คนที่เข้ามาช่วย ตัวเองก็สั่งให้ไปแก้เรื่องอยู่เรื่อย บางทีก็ไม่ลงให้ก็มี คือ หลัง ๆ นี้มีเสียงตอบรับเข้ามาที่เว็บค่อนข้างเยอะ เราก็เลยค่อนข้างจะพิถีพิถันงานที่จะเอามาลงสักหน่อย |
