เอามาให้อ่านกันเล่น ๆ เพราะดูแล้วก็เพลินอยู่ไม่น้อย ตอนนี้เป็น 118 ประเทศแล้วค่ะ บางประเทศไม่รู้เข้ามาดูได้ไง

         
ขโมยที่รักหนัง และชอบกินเยลลี่ผลไม้

          เรื่องนี้เกิดขึ้นที่เมืองคานส์ ในอพาร์ตเมนท์ที่คนไทยกลุ่มหนึ่งไปพัก  ตัว บก . เองไม่ได้พักที่นี่ตั้งแต่แรก แต่อยู่ที่เคยไปพักประจำทุกปี ร่วมกับเพื่อนนักข่าวนักวิจารณ์จากเอเชีย สี่ห้าวันหลังย้ายมาที่ใหม่  เพราะมันใกล้กับเวทีจัดงานมากกว่า แล้วก็ประหยัดเงิน

          อพาร์ทเมนท์ดังกล่าวอยู่ใกล้กับโรงหนังมิราม่าร์ ที่จัดฉายของสาย Critics’ Week มาก ห้องที่พักอยู่ชั้นสอง มีชลิดาจากมูลนิธิหนังไทย ก้องจากบางกอกโพสต์ และใหม่จากเทศกาลหนังกรุงเทพ ทุกอย่างโอเคหมด เพราะใช้เป็นที่ซุกหัวนอนอย่างเดียว มาคานส์ก็ไม่เป็นอันทำอะไรอย่างอื่นได้หรอกค่ะ

          เราเตือนให้ปิดประตูหน้าต่างให้ดี ๆ เพราะคานส์ขึ้นชื่อเรื่องขโมยเข้ามายกเค้า โดยเฉพาะในช่วงเทศกาล แล้วขโมยที่นี่เขาก้าวหน้ามาก บางคนมีลวดไต่ เครื่องมือพร้อม บ้างก็อาจหาญมาก เข้ามายกเค้าขณะที่เจ้าของห้องยังนอนหลับฟี้อยู่เลย ก็มี  เจ้าของอพาร์ทเมนท์เดิมก็เตือนประจำ แต่เราไม่มีปัญหาที่นั่น เพราะเธอจะอยู่เฝ้าห้องทั้งวัน

          ชลิดาบอกว่า เข้ามาก็คงไม่ได้อะไร เพราะห้องรกไปด้วยหนังสือ ไม่ได้มีของมีค่าอะไร

          แต่ใครจะไปรู้ว่า ขึ้นชื่อว่าขโมยแล้ว อะไรก็เอาทั้งนั้น ขอให้ไม่เสียเที่ยว

          พวกเราก็ไม่รู้หรอกว่า มีขโมยขึ้นห้องจริง ๆ จน บก . เริ่มเก็บกระเป๋า เพราะต้องกลับเมืองไทยก่อนคนอื่น

          เก็บไปเก็บมา พบว่า เยลลี่ผลไม้ 3 กล่องที่น้องสาวฝากซื้อ ....หายไป ….

          แรก ๆ ก็งง ๆ ค้นครั้งแล้วครั้งเล่า …. จนแน่ใจแล้วว่า ของถูกขโมยจริง ๆ ก็เลยบอกชลิดาไปว่า มีขโมยขึ้นห้อง!

          แต่ของมีค่าไม่ได้หายไป เข้าใจว่าขโมยคงจะเข้ามาในวันที่ บก . ขนโน้ตบุ๊ค กับกล้องติดตัวไป ไม่อย่างงั้น …. ไม่อยากจะคิด

          แรก ๆ ไม่เข้าใจว่าขโมยผู้นี้จะเอาเยลลี่พวกนั้นไปทำไม เพราะมันก็เป็นของฝรั่งเศสแท้ ๆ เอาล่ะ มันเป็นเยลลี่ชั้นดี ประเภทแฮนด์เมด ราคา 3 กล่องตกประมาณ 45 ยูโร แต่มันก็ไม่ใช่ของหายากอะไรนัก

          เมื่อกลับเมืองไทยแล้ว  ชลิดาโทรมาบอกว่า “ คอนเฟิร์มแล้ว มีขโมยขึ้นห้องจริง ๆ”

          พรรคพวกที่เหลือพบว่าเสื้อยืดหายไปหลายตัว เป็นเสื้อยืดงานหนังสั้นของมูลนิธิหนังไทยบ้าง เสื้อยืดจากหนังบ้าง และที่สำคัญเสื้อยืดพวกนี้ไม่ใช่ของใหม่แกะกล่อง แต่ใส่มาแล้วทั้งนั้น

          งานนี้ก็เลยสรุปได้ว่า ขโมยที่รักผู้มาเยี่ยมเยียนห้องของเราครั้งนี้ จะต้องเป็นพวกที่รสนิยมไม่เบา เพราะชอบกินเยลลี่ผลไม้ชั้นดี ประเภทแฮนด์เมด แถมยังรักหนังด้วย

          เห็นอย่างนี้แล้ว ก็เลยให้อภัย ประสาคนชอบกินเยลลี่ที่ว่า และรักหนังด้วยกัน : )

รัสเซีย : 11 ปีให้หลัง

          เดิมตั้งใจไว้ว่า เรื่องนี้จะเขียนลงในเว็บใหม่ ที่จะทำขึ้นสำหรับเรื่องท่องเที่ยวโดยเฉพาะ ไม่ปะปนกับเรื่องหนัง เพราะอยากให้เป็นที่เก็บข้อมูล  เผื่อคนไทยจะได้ไปแบกเป้ท่องเที่ยวเองบ้าง ไม่จำเป็นต้องจ่ายเงินค่าทัวร์เยอะ ๆ อย่างทริปไปมอสโคว์กับเซนต์ปีเตอรส์เบิร์กหนึ่งสัปดาห์นั้น ค่าทัวร์เมืองไทยพุ่งสูงถึง 80,000 – 90,000 บาท ขณะที่ตัวเองจ่ายไปเพียง 25,000 บาท (ไม่รวมค่าเครื่องบินกรุงเทพ – มอสโคว์ ซึ่งตกประมาณ 35,000 บาท เผอิญได้ฟรี) แต่งานยุ่งมาก คิดว่าอีกนานกว่าจะเกิดเว็บดังกล่าวได้ ก็เลยเอามาเขียนรวมไว้ที่นี่ก่อน

          เคยไปรัสเซียครั้งแรกเมื่อปี 1995 ตอนนั้นร่วมขบวนรถไฟสายสันติภาพ (Peace Train) ขึ้นรถไฟจากเมืองเฮลซิงกิประเทศฟินแลนด์ ไปรัสเซีย ยูเครน โรมาเนีย บัลแกเรีย ตุรกี คาซัคสถาน ก่อนเปลี่ยนรถไฟเข้าเมืองจีนทางชายแดนติดคาซัคสถาน มุ่งหน้าไปประชุมปักกิ่ง รวมทั้งสิ้นระยะเวลา 21 วัน

          ตอนนั้นมีโอกาสได้เข้ารัสเซียอยู่ 2-3 ครั้ง แต่ละครั้งก็เพียงครึ่งวันบ้าง หนึ่งคืนสองวันบ้าง เรียกว่าไปดม ๆ เสร็จ  ก็ขึ้นรถไฟไปเมืองอื่นต่อเลย

          11 ปีให้หลัง รัสเซียพัฒนาไปมาก  สิ่งที่ได้้ยินก็มีแต่เรื่องน่ากลัว ๆ ทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องมาเฟีย เรื่องของแพง เพื่อนที่ทำงานทัวร์บอกว่าควรเตรียมเงินไปห้าหมื่นสำหรับค่าใช้จ่ายหนึ่งอาทิตย์ บ้าล่ะสิ เงินจำนวนนี้ เราอยู่ยุโรปได้เป็นเดือน

          เอาเข้าจริง รัสเซียมันไม่ได้แพงอะไรขนาดนั้น อย่างค่ารถตู้ (ฮิตเหมือนบ้านเราเลย) ราคาเที่ยวละ 22 บาท ค่ารถไฟใต้ดินเพียง 18 บาท ถูกกว่าบ้านเราอีก ถ้าจะแพง  คงเป็นพวกของที่ให้บริการชาวต่างชาติ อย่างเช่นโรงแรม หรือร้านอาหาร ถ้าไปใช้ชีวิตอย่างคนของเขา มันไม่ได้แพงมากมายขนาดนั้นหรอก เชอรี่ที่มารดาของเราชอบราคากิโลละ 230 บาท ขณะที่ซื้อเมืองไทย 800 – 900 โน่น เราก็เลยกินเชอรี่ทุกวัน พลางนึกถึงหนังของอับบาส A Taste of Cherry ไปพลาง ....

          ความรู้สึกแรกที่ไปซึมซับดินแดนหมีขาวอย่างจริง ๆ และเชื่องช้า ก็คือ มันใหญ่มหึมา จนขาเราแทบพังเพราะเดินมากไปหน่อย

          ความรู้สึกที่สอง ก็คือ “ เพราะฟุ่มเฟือยอย่างนี้นี่เอง ประเทศถึงได้ล่มสลาย”

ขอยืนยันว่าสิ่งที่เห็นคือสถานีรถไฟใต้ดินแห่งหนึ่งที่มอสโคว์

          รัสเซียเป็นประเทศที่เคยยิ่งใหญ่มาก ร่องรอยของความรุ่งเรืองนั้นก็ยังมีให้เห็นอยู่ สถานีรถไฟยาวลึกเป็นกิโล แต่ละแห่งสวยงามด้วยการตกแต่งต่าง ๆ อันหรูหรา  เห็นได้ชัดว่าจะต้องลงทุนไปเยอะสมัยเมื่อสร้างใหม่ ๆ  ทุกวันนี้ ก็ยังเห็นความรุ่งเรืองตรงนั้น เพียงแต่ว่ามันเก่าไปแค่นั้น

          สำหรับคนรัสเซียนั้น ค่อนข้างประทับใจพอสมควร  เรามีปัญหามากในการใช้รถไฟใต้ดิน เพราะรัสเซียเขาใช้ตัวหนังสือคลีริค ไม่ได้่มีพื้นฐานจากละตินเหมือนภาษาอังกฤษ แถมสถานีรถไฟบางแห่งก็มีสองชื่อ ดูทีไรก็งงทุกที

          คนเขาละเอียดอ่อนและเข้าใจความยากในเรื่องนี้ บางคนยอมเสียเวลา นั่งรถไฟไปเป็นเพื่อน ส่งเราถึงปลายทางก็มี ทำเอาเราโค้งขอบคุณครั้งแล้วครั้งเล่า บางคนยอมเสียเวลารอเราตั้งแตเข้าแถวรอซื้อตั๋วเลยนะคะ

          เสียดายเพียงอย่างเดียวที่ไปสถาบันภาพยนตร์มอสโคว์ของเขาไม่ได้ เพราะเพิ่งถูกปิดไปเมื่อปีที่แล้ว แม้ว่าคนดังจากทั่วโลกจะร่วมกันประท้วงก็ตาม อาทิ มาร์ติน สกอร์เซซี่ เป็นต้น

          หนังรัสเซียนั้นถือเป็นกลุ่มผู้บุกเบิกอุตสาหกรรมภาพยนตร์ของโลกเมื่อร้อยปีก่อน ไม่ว่าจะเป็นเทคนิคของหนังต่าง ๆ หรือแม้แต่ทฤษฎีภาพยนตร์สำคัญ ๆ อย่างไอน์เซนสไตน์เป็นต้น แต่ไม่น่าเชื่อเลยว่า เจ้าของตำนานหนังของโลกจะมาถึงจุดนี้ ซึ่งเราก็หวังไว้แต่เพียงว่าชั่วคราวเท่านั้น คงจะมีสักวันที่รัฐบาลจะหันมาเอาใจใส่เรื่องนี้อีก

โปรเจ็คใหม่ ๆ และการเดินทาง

          ผลพลอยได้จากการเดินทางก็คือ ความคิดพุ่งกระฉูด เกิดโปรเจ็คมากมาย   แต่ไม่รู้ว่าจะทำได้เมื่อไร เพราะปีนี้งานยุ่งมาก งานชิ้นหนึ่งยังไม่ทันเสร็จดี งานใหม่ก็เข้ามา  เอาเป็นว่าจะต้องเดินทางแน่ ๆ ในปีนี้ 3 ครั้ง   อีกครั้งไม่แน่ใจว่าจะขอวีซ่าทันหรือเปล่า  เพราะได้ข่าวมาว่าถ้าจะเข้าประเทศนี้ต้องใช้เวลายื่นขอวีซ่านานสองเดือน

          ใกล้ ๆ จะบอกอีกที ตอนนี้ปล่อยให้คนเข้ามาเปิดเว็บด้วยความสงสัยบ่อย ๆ : )

          บก.

          มาแล้วค่ะ เงียบหายไปนานเกือบสองอาทิตย์ ไปพัก (เย็นปนหนาว) ที่สโลวีเนียมา เดิมวางแผนว่าจะไปโครเอเชียด้วย แต่สถานทูตจะเอาใบรับจองโรงแรมในการขอวีซ่าด้วย ก็เลยไม่เอาล่ะ ทีชาติอื่นเขาไม่ต้องขอวีซ่ากันด้วยซ้ำ ไม่ไปก็ได้

          การเดินทางครั้งนี้ถือว่าเป็นทริปสุดยอดอีกเช่นกัน เพราะไปอย่างอิสระ ไม่จองโรงแรมหรือที่พักเอาไว้เลย ไปหาเอาข้างหน้าทั้งนั้น กะไว้ว่าถ้าไม่มีที่นอน ก็จะอยู่เตร็ดเตร่ตามผับตามบาร์จนปิด เสร็จแล้วไปถ่างตารอให้เช้าตามสถานีรถไฟ โชคดี ไม่มีปัญหา ก็เลยไม่ต้องเป็นนกขมิ้น

"It's the paradise." Bled, Slovenia (เพิ่งได้กล้องใหม่ เห็นของเป็นอุที่ thaicinemix.com ใช้  ก็เลยเอาบ้าง

          แต่นั่นก็หมายความถึงการผจญภัย (เล็ก ๆ) อยู่ไม่น้อย คืนแรก ต้องไปนอนร่วมห้องในโฮสเต็ลกับหนุ่มอิตาเลี่ยน 3 คน เราหลับไปตั้งแต่สามทุ่ม ตื่นมาเที่ยงคืนก็ยังไม่เห็นใครกลับมา ตี 2 ก็ไม่เห็นเงา ถึงตอนนี้ ชักหวาดหวั่น เกิดเมาขึ้นมาจะทำยังไง คิดไปคิดมา ก็เลยขนกางเกงยีนส์ขึ้นมาใส่นอนดีกว่า เกิดอะไรขึ้นมา จะได้ถ่วงเวลาไว้ แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น  พวกหนุ่ม ๆ เขากลับมาตอนตี 4 กลับมาแล้วก็หลับปุ๋ย แต่คนที่นอนไม่หลับคือเราเอง กางเกงมันคับน่ะ

          ย้ายไปเมืองที่สอง บังเอิญไปแชร์ห้องกับพยาบาลสาวญี่ปุ่น เป็นคนอีกโลกหนึ่งที่เราแทบจะไม่ได้เจอในวงการหนัง เมื่อแม่ลูกชาวอิสราเอลรับเราให้ติดรถไปด้วย ฮิซาโกะประทับใจมาก บอกอย่างซื่อว่า ๆ “ ฉันอยากแต่งงานกับหนุ่มใจดีคนนี้ ” เราหัวเราะ โลกเราก็ยังมีคนบริสุทธิ์อย่างนี้หลงเหลืออยู่เหมือนกัน

          ยังมีเรื่องราวต่าง ๆ อีกมากมาย ไม่ว่าจะเป็นเซลส์สาวขายเครื่องมือแพทย์ชาวญี่ปุ่น นักศึกษาดอกเตอร์ทางประวัติศาสตร์เอเชีย เด็กสาวชาวเกาหลีที่เริ่มเดินทางคนเดียวเป็นครั้งแรกนานสองเดือน หรือแม้แต่หนุ่มไร้บ้าน บนสถานีรถไฟชายแดนที่มีแต่ฉันกับเขา  แต่คนที่ไม่มีอะไรเลยอย่างเขา กลับเป็นห่วงเป็นใยเพื่อนมนุษย์อย่างถึงที่สุด เขารีบตะโกนบอกเมื่อเห็นรถไฟขบวนไปอิตาลีแล่นเข้ามา

          ในวันนั้น เงินสโลวีเนียก้อนสุดท้ายเป็นเงินก้นถุงที่มีค่ามากที่สุดในชีวิต นักเดินทางจำนวนมากมักจะใช้จ่ายเงินเล็ก ๆ เหล่านี้ให้หมด เพราะรู้ว่ามันจะไร้ค่าทันทีที่ถึงบ้าน หลายคนจึงเลือกที่จะใช้จ่ายกับสินค้าที่แอร์พอร์ต แต่แถบชายแดนเช่นนี้ อย่าว่าแต่สินค้าปลอดภาษีเลย คนก็ยังนับหัวได้

          เรายื่นเงินก้อนนี้ให้กับเขา มันมีมูลค่าไม่ถึงห้าร้อยบาท เขางง งงอยู่นาน ก่อนจะยื่นมือมารับอย่างสั่นๆ “ มันจะเป็นประโยชน์มากสำหรับเจ้าตัวโน้น ” เขาชี้ไปที่หมาของเขา  ไม่น่าเชื่อ คนที่ไม่มีอะไรอย่างเขา  ก็ยังนึกถึงผู้อื่นก่อนอยู่ดี

          การเดินทางทำให้เราได้สัมผัสอีกโลกหนึ่งเสมอ โลกที่ไม่มีการแก่งแย่ง ริษยา เหล่าผู้เดินทางมีแต่ช่วยเหลือกัน เอื้อเฟื้อข้อมูลให้แก่กัน  ถ้าจะไม่มีดี  ก็พวกอิงการเมืองอย่างด่านตรวจคนเข้าเมือง  หรือนักธุรกิจอย่างพรานล่าเนื้อหากินกับนักท่องเที่ยวเท่านั้น  แต่สำหรับพวกเราเหล่านักเดินทางแล้ว มันมีเพียงชนชาติเดียวในโลก  ชนชาติ "นักเดินทาง"

          สี่เดือนที่ผ่านมา เป็นช่วงที่ตนเองยุ่งมาก เพราะรู้ว่าจะต้องมาถึงวันนี้ วันที่ตนเองจะต้องเดินทางไกล แต่ที่ไม่ได้บอกให้แน่ชัดเสียตั้งแต่แรก เพราะตนเองก็ยังไม่รู้ว่าจะไปไหนบ้าง รู้แต่ว่าต้นทางคืออิตาลี และปลายทางที่รัสเซีย ส่วนตรงกลางนั้น แล้วแต่เหตุการณ์พาไป ตนเองก็ขอเฉพาะวีซ่าเข้าอิตาลีเท่านั้น ส่วนที่เหลือมาขอเอาข้างหน้า เพราะดูจะง่ายกว่า อย่างวีซ่าสโลวีเนียนั้น ขอที่บ้านเราไม่ได้ ต้องส่งพาสปอร์ตไปที่จีน ยุ่งยากดีแท้ก็เลยมาขอที่นี่เสียเลย

          เรื่องงานยังคงเป็นต้นเหตุสำคัญที่ทำให้แผนการเดินทางต้องเปลี่ยนไป เดิมตั้งใจไว้ว่าจะพักนานสองอาทิตย์ พักได้เพียงอาทิตย์เดียว ก็ถูกเรียกลงจากเขาให้มาทำงานแล้ว

          อธิบายมาเสียยืดยาว ก็เพียงเพื่อจะบอกว่า ในบางครั้งเราจะหายไปเป็นช่วง ๆ ก็เพราะติดภารกิจเรื่องอื่น ๆ นี้แหล่ะ และดูเหมือนว่าภารกิจเหล่านี้ก็ยังคงจะต้องต่อเนื่องไปจนถึงช่วงครึ่งปีหลัง พร้อม ๆ กับที่ทีมงานของเรามีีเรื่องต้องทำอีกมากมาย  ณ็อบ ศฐาณพงศ์ มีโปรเจ็คจะทำหนัง แชมป์ สรดิเทพ กำลังจะก้าวหน้ากับบริษัทกฎหมายระหว่างประเทศ  เราเองก็ต้องเดินทางบ่อย รวมทั้งงานวิจัยหนังไทยอีกสองชิ้นและโครงการหนังสือเล่มอีก

มิลาน อิตาลี

          ประกอบกับ หลังจากที่เราสร้างเว็บไซต์นี้ขึ้นมาได้ 16 เดือน เราเริ่มมองเห็นแนวทางของเราชัดเจนขึ้น  มีผู้ใช้เว็บนี้ไปอ้างอิงต่อเป็นจำนวนมาก เราคิดว่าตั้งแต่นี้ต่อไป เราจะทำหน้าที่เหมือนสำนักข่าว เน้นคุณภาพเป็นหลัก  เนื้อหาข่าวสารทั้งหมดจะเป็นการสร้างสรรค์ขึ้นมาเอง ไม่ว่าจะเป็นการออกไปรายงานข่าวเองหรือแปลมาจากภาษาต่างประเทศ โดยมีส่วนหนึ่งมาจากค่ายหนังต่าง ๆ ที่เราคิดว่าจะเป็นประโยชน์สำหรับผู้อ่านที่จะใช้ในภายภาคหน้า ทีมงานของเราทั้งหมดเติบโตมาจากการเขียนหนังสือ เราจึงสนุกในการออกไปหาข้อมูลและกลับมาเขียนทุกครั้ง เช่นเดียวกับที่เรามักจะเกิดคำถามในใจเสมอว่า ทำไมเราต้องมาเสียเวลากับเรื่องเทคนิคที่ไม่ใช่ความถนัดของเราเลย เราไม่ถนัดกับการเขียนเพียง 1-2 บรรทัดแล้วทำลิงค์ ทำไมเราไม่เอาเวลาไปทำอะไรให้เป็นประโยชน์ดีกว่า  เราอยากสร้างคนเขียนหนังสือ  มากกว่านักทำลิงค์  เรามีโครงการที่จะอบรม Introduction to Film Studies มาตั้งแต่ปีที่แล้ว  แต่ยังไม่ได้ริเริ่มเสียทีีเพราะเรื่องเวลา  ถ้าโชคดีอาจจะเป็นปีนี้ เพราะตอนนี้ที่มหิดลเขาติดต่อมาให้เปิดคอร์ส  ถ้าเปิดเมื่อไร  ก็จะอบรมของเราเองด้วย  เตรียมสอนครั้งเดียว  ได้นก 2 ตัว

          เพราะฉะนั้น เรากำลังจะบอกว่า หลายครั้งเราจะยังคงช้าแต่ชัวร์ต่อไป แต่อีกหลาย ๆ ครั้งเราก็จะว่องไวแบบสำนักข่าวซีเอ็นเอ็นเมื่อทีม 3 คนของเรารวมพลังเฉพาะกิจไป

          โปรดติดตามต่อไป ว่าเมื่อไรที่เราจะรวดเร็วแบบซีเอ็นเอ็น และเมื่อไรที่เราจะเป็นแบบห้องสมุด   ตอนนี้ขอไปจอยฝรั่งอาบแดดบ้าง  ส่วนจะนู้ดหรือไม่ เป็นความลับ   : )   

                                                                          บก.                                                                         

          อย่าโมโห อย่าเบื่อกับการก่อกวนของตัวป่วนทางอินเตอร์เน็ต ขอให้ท่านนำการก่อกวนของอาชญากรเหล่านี้มาใช้ให้เป็นประโยชน์มากที่สุด และมันจะกลายเป็นเรื่องสนุกไป  วิิธีที่ดีที่สุด ก็คือนิ่งลูกเดียว แต่ไม่ใช่นิ่งเปล่า ๆ แต่เคลื่อนไหวไม่ให้เขารู้  ขอเรียงตามลำดับขั้นตอนดังนี้

• เช็คอีเมล์ของผู้ส่ง ทุกอีเมล์สามารถเช็ค IP ของผู้ส่งได้นะ ให้ลองไปที่ option ของอีเมล์ของคุณดู จะมีโปรแกรมเช็ค IP ของผู้ส่งอีเมล์ได้
  
• เช็คดูว่าเขาได้อีเมล์เราจากไหน ให้ทิ้งอีเมล์ของคุณไว้หลาย ๆ ที่ เพราะคนพวกนี้ไม่ค่อยฉลาดและใจร้อน พอรู้อีเมล์เราปุ๊บ ก็จะเริ่มปฎิบัติการทันทีในรูปแบบต่าง ๆ อาทิ ถ้าท่านทิ้งอีเมล์ไว้ในกระทู้ของสะสมหนังเกาหลี ก็หมายความว่า เขาเป็นนักท่องเว็บหนังเกาหลี หรือถ้าทิ้งอีเมล์ของคุณไว้ที่กระทู้หนังไทย ก็หมายความว่าพวกนี้เป็นพวกท่องเว็บหนังไทยเป็นต้น   แต่ถ้าคุณทิ้งอีเมล์ไว้ในหน้าอื่นด้วย เช่น คนไทยในต่างแดน  แล้วไม่มีอะไรเกิดขึ้น  แสดงว่ากลุ่มนั้นไม่ใช่ตัวก่อกวน

          พอทิ้งไว้แล้ว ว่าง ๆ ก็เปลี่ยนอีเมล  ล่อให้พวกนี้ตามมารังควาญอีก เพื่อเป็นหลักฐานแน่ชัดว่า ถูกคนอย่างแน่นอน

• เก็บอีเมล์แปลก ๆ ทุกอย่างในช่วงนั้น และนิ่ง อย่าเปิด ทางตำรวจบอกว่าตอนนี้มีโปรแกรมสามารถเช็คได้ว่า ผู้รับจะได้รับอีเมล์ของเราหรือไม่   เก็บเอาไว้หลาย ๆ อันแล้ว  แล้วไปเช็ค IP ที่ร้านอินเตอร์เน็ต เพื่อกันไวรัสและไม่ให้เขารู้ IP ของคุณมาก่อกวน : )
  
• สังเกตพฤติกรรมที่พวกนี้มีปฎิบัติการ  อาทิ  ส่งอีเมล์หลังจากมีการฉายหนังรอบสื่อมวลชน  หรือส่งมาวันละ 4 - 5 ครั้ง ประมาณ 9 – 10 โมง ก็เล่นเน็ต  ตอนบ่ายก็เช็คอีกทุกวัน 2-4 โมง  ตอนหัวค่ำที่เพิ่งกลับถึงบ้าน  ก็เปิดหน้าจอท่องเว็บ และเล่นจนถึงหลังเที่ยงคืนก่อนเข้านอน  สรุปได้ว่าถ้าไม่ได้ทำงานเกี่ยวกับเว็บ  จนเปิดเว็บได้ทั้งวันทั้งคือ ก็เป็นลูกคนรวย  ไม่ต้องทำมาหากิน เล่นเน็ตได้ทั้งวัน   
  
• ล่อให้พวกนี้แสดงตน จากการปรึกษากับเจ้าหน้าที่ตำรวจและคุณวรพจน์ แห่ง pantip  ทราบมาว่าพวกนี้จะไม่กล้าจริง จะใช้วิธีการแอบแฝงตลอด   ยิ่งถ้าคุณเงียบและนิ่งมากขึ้นเท่าไร พวกนี้จะร้อนใจ อยากรู้ว่าคุณจะโต้ตอบอะไร ก็จะยิ่งส่งอีเมล์มาถึงคุณมากขึ้น เพราะฉะนั้น อีเมล์ที่พวกเขาตั้งใจว่าจะมากวนใจคุณ แท้ที่จริงแล้วคุณควรจะยิ้ม เพราะจะทำให้คุณได้หลักฐานยิ่งมากขึ้น
  
• ขั้นตอนสุดท้าย หลังจากเก็บหลักฐานทุกอย่างได้แล้ว ล่อผู้ต้องสงสัยให้เปิดเผยตัวเอง เพื่อจับให้มั่นคั้นให้ตายในที่สุด  พวกนี้จะกล้าแต่หน้าจอคอมพิวเตอร์ เพราะคิดว่าตัวเองควบคุมโลกไซเบอร์ได้ทุกอย่าง  วิธีการที่จะจับคนเหล่านี้ได้ดีที่สุด ก็คือ นำข้อความที่คนเหล่านี้ส่งมาถึงคุณนั่นแหล่ะ ส่งไปให้เขากลับ ไม่ต้องบอกอีเมล์แอดเดรสของคุณน่ะ  เพราะตามหลักจิตวิทยาแล้ว ถ้าเขาเป็นผู้บริสุทธิ์ ก็จะไม่เดือดร้อนอะไรกับข้อความที่คุณส่งไป จะ delete ทิ้ง  คิดว่าเป็นอีเมล์ขยะ แต่ถ้าเป็นเจ้าของเนื้อหาเหล่านั้น เขาจะโต้ตอบมาทางคุณอีก และนั่นหมายความว่า
  
  
  trapped ติดกับ !

          ขอขอบคุณบุคคลเหล่านี้ ที่ให้คำปรึกษาทั้งทางด้านเทคนิคและกฎหมาย

• กรมสอบสวนคดีพิเศษ สำนักคดีเทคโนโลยีและสารนิเทศ   พ.ต.อ. ญาณพงษ์ ยั่งยืน เป็นผู้บัญชาการ มีการให้คำปรึกษาทางโทรศัพท์ด้วย โทร 02 8319888
• คุณวรพจน์ ทาง pantip.com
• น้องแชมป์ สรดิเทพ ศุภจรรยา จากบริษัทกฎหมายระหว่างประเทศ Hunton & Williams
• น้องอุ ที่ให้คำปรึกษาเรื่องเทคโนโลยี
• สำหรับทนายนั้น ขอเก็บไว้เป็นความลับส่วนตัว
  
  สำหรับท่านที่ต้องการติดต่อ บก. กรุณาติดต่อทางอีเมล์นะคะ  ไม่ใช่ไปทิ้งข้อความตามเว็บต่าง ๆ  บก.ไม่ใช่นักท่องเว็บ   แค่เขียนหนังสือลงคอมพิวเตอร์  ก็ใช้เวลาทั้งวัน จนห่วงสายตาตัวเอง  ก็เลยไม่ชอบท่องเว็บเท่าไรนัก  ที่มาทำเว็บ   ก็แค่ขยายการเก็บข้อมูลในคอมพิวเตอร์ของตัวเอง  มาแบ่งปันให้คนอื่นเท่านั้น  

          อ้อ ! อย่าลืม ช่วยไปกู้ชาติคืนนี้ 13 มีนาคม ถึง 14 มีนาเช้า