ตามหาจินตหรา
นับไปนับมา เพิ่งรู้ตัวว่า้เว็บไซต์นี้มีอายุย่างเข้าเดือนที่ 8 แล้ว ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา เราพบว่าแฟน ๆ ที่ติดตามอ่านเว็บของเรามักจะเป็นพี่น้องประชาชนไทยกับประชาชนนอกบ้าน (แม้ว่าตอนนี้จะทำภาษาปะกิดน้อยลงก็ตาม) เช็คไปเช็คมาพบว่าชาวนอกบ้านส่วนใหญ่ก็จะเป็นคนไทยด้วยกันเองนี้แหล่ะ เป็นผองเพื่อนที่โยกย้ายไปอยู่ตามต่างประเทศ ที่รู้ก็เพราะพวกเขาเลือกอ่านภาษาไทยเป็นหลัก นั่นก็หมายความว่าตอนนี้คนไทยเราได้โยกย้ายไปทั่วทุกหนทุกแห่งกันแล้ว แม้กระทั่งพี่ ๆ น้อง ๆ จากคูเวต กาต้าร์ก็มี ดีใจมากที่เว็บของเราเป็นเพื่อนแก้เหงาสำหรับพี่น้องคนไทยได้
สำหรับชาวต่างประเทศนั้น โปรดสังเกตว่าจะไม่เขียนว่าฝรั่ง แต่จะใช้ว่าชาวต่างชาติ เพราะจากสถิติแล้ว ไม่อาจจะเรียกว่าฝรั่งได้ เพราะพี่ยุ่นก็มา แขกก็มี ฟิลิปปินส์ ฮ่องกง เกาหลีใต้ก็แวะมาเป็นพัก ๆ ส่วนฝรั่งนั้น ตอนนี้อเมริกามาเป็นอันดับสาม ตามมาด้วยฝรั่งเศส ออสเตรเลีย และอังกฤษ แต่ที่แปลกใจสุดก็พวกประเทศแปลก ๆ ที่เพิ่งจะได้ยินชื่อกับเขาครั้งแรกในชีวิตก็ครั้งนี้แหล่ะ อาทิ เกาะฟาโรห์ หรือบาฮามา ซึ่งจนถึงตอนนี้ ก็ไม่รู้ว่าตั้งอยู่ ณ แห่งหนตำบลใดบนโลกนี้
ประชาชีต่างบ้านต่างเมืองนี่สิ หลากสีสัน แปลกดี สรุปพวกที่เข้ามาได้ดังนี้
- พวกบุคคลในวงการหนัง ส่วนใหญ่ก็จะเป็นพวกจากเทศกาลหนังบ้าง พวกสื่อจะแวะเข้ามาบ่อยที่สุด เข้ามาเอาข้อมูลไป ให้ลิงค์บ้างไม่ให้ลิงค์บ้าง เรื่องนี้คนไทยน่ารักกว่าเยอะ มีมารยาทที่จะอ้างลิงค์ให้์กันอยู่เสมอ แต่พวกที่เข้ามาแล้วทำให้เราดีใจมากที่สุดก็พวกบริษัทค้าขายหนัง เมื่อไม่นานมานี้มีบริษัทขายสารคดีจากอเมริกาสนใจหนังเรื่องมะหมี่ ส่งอีเมล์เข้ามาขอที่อยู่โปรดิวเซอร์ ดีใจมากเพราะนี่เป็นจุดประสงค์หลักที่ทำเว็บนี้ขึ้นมา ตอนนี้ก็เลยถือโอกาสอยากชวนน้อง ๆ ที่ทำหนังอินดี้ทั้งหลายช่วยส่งข้อมูลและรูปหนังมาให้ด้วยนะคะ จะเป็นหนังสั้นหนังยาวหรือหนังสารคดีก็ได้ ถ้าเป็นหนังสั้น ขอให้เป็นหนังที่ได้รางวัลมาสักหน่อย เผอิญเนื้อที่เว็บมันจำกัด แล้วหนังสั้นมันเยอะ ลงหมดคงไม่ไหว ส่วนหนังยาวมีค่อนข้างน้อย ส่งมาได้เลยที่ เผื่อจะขายหนังได้ตังค์มาเป็นทุนทำเรื่องต่อ ๆ ไปได้
- กลุ่มที่สอง พวกนี้น่ารักที่สุด เพราะให้ความช่วยเหลือตลอด อาสาแก้ไขภาษาบ้าง หรือช่วยค้นข้อมูลให้ก็มี พวกนี้จะเป็นพวกเรียนปริญญาโทหรือเอกอยู่ตามเมืองนอก และกำลังค้นคว้าทำวิจัยเกี่ยวกับหนังไทย ก็เลยสนใจเรื่องหนังในบ้านเราเป็นพิเศษ ก็ดีใจนะ จะได้มีการค้นคว้าหนังไทยกันเยอะ ๆ เพราะตอนนี้บ้านเรายังขาดแคลนเรื่องนี้กันมาก
- กลุ่มที่สามเป็นประเภทที่ไม่เคยคิดว่าจะเจอมาก่อน แต่พอเจอแล้วก็อดขำไม่ได้ เพราะไม่เคยคิดว่าจะมีฝรั่งบ้าดาราไทย หนังบ้านเราเพิ่งจะไปเมืองนอกเมื่อไม่กี่ปีมานี้เอง เราเองก็ไม่มีดาราดังมากพอที่จะมีแฟนคลั่งไคล้เป็นพิเศษ ยกเว้นก็ Tony Jaa คนเดียว อาจจะมีคนอื่นบ้างก็หม่ำ จ๊กม๊กนี้แหล่ะ แต่ในอดีตแทบไม่มีเลยด้วยซ้ำ
มีอยู่สองคนที่สิมาแปลก คนแรกเป็นคนจีนในโปแลนด์ เคยอยู่เมืองไทย พ่อก็เลยรู้จักหมิว
ลลิตา พ่อคนนี้ชอบหมิวมาก ถามใหญ่เลยว่าตอนนี้หมิวทำอะไร พอหมิวกลับมาเล่นละครอีกครั้ง ส่งลิงค์ไปให้ เขาดีใจใหญ่ บอกว่าจะย้ายมาตั้งรกรากปักฐานในเมืองไทย บอกอย่างนี้ ชักกลัว ๆ ซะแล้ว ก็เลยรีบจรลี
อีกคนเป็นฝรั่งอเมริกัน หลงใหลคลั่งไคล้จินตหรามากเป็นพิเศษ พ่อคนนี้ส่งอีเมล์เข้ามาถามหาจินตหราโดยเฉพาะ เขาเคยดูหนัง Good Morning Vietnam พยายามให้คนเขียนไปบอกจินตหราว่าหนังติดอันดับที่ร้อย ของ 100 อันดับหนังยอดนิยมในสหรัฐอเมริกา แต่เราเองก็ไม่กล้า ก็เลยเงียบ ๆ อยู่
ต่อมา พ่อคนนี้ชักมาแปลก ๆ แรก ๆ ก็แค่ถามว่าจินตหราอยู่ไหน ตอบไปแล้ว ก็มาถามต่ออีก บอกว่าจะขอสัมภาษณ์จินตหรา เพราะเขามีรายการลงในสื่ออะไรไม่ทราบ ประเภทตามหาดาราหรือนักแสดงเก่า ๆ อะไรทำนองนี้แหล่ะ ปีหน้าจะเดินทางมาไทยเพื่อสัมภาษณ์จินตหราโดยเฉพาะ เราก็บอกว่าถ้ามา จะติดต่อบริษัทให้ อ้าว ! ไป ๆ มา ๆ พี่แกบอกว่าจะขอสัมภาษณ์ตอนนี้เลย ทางโทรศัพท์
มาถึงตอนนี้ ชักแปลก ๆ ไม่รู้เป็นพวกบ้าดารามาหลอกถามเบอร์โทรศัพท์ดาราหรือเปล่าก็ไม่รู้ ขืนให้ไป คงแย่แน่ ๆ ก็เลยบอกไปว่าบริษัทเขาไม่ให้เบอร์โทรศัพท์ดาราสุ่มสี่สุ่มห้ากับใครหรอก
หายไปประมาณ 2-3 อาทิตย์ คราวนี้มาใหม่ มาขอลิงค์หนังเรื่อง เด็กหอ เพราะรู้มาว่าเป็นหนังเรื่องล่าสุดของจินตหรา แค่นี้ไม่พอนะ มาถามเรื่องค่าตัวอีก แถมจะให้เราตอบชัด ๆ ว่าจินตหรากำลังตกแล้วใช่ไหม ถามแบบนี้ ใครเขาจะไปตอบกันล่ะ
ก็แปลกดีสำหรับแฟนหนังไทยต่างชาติ แต่ก็น่าภูมิใจที่เขาจำดาราของเรากันได้ ตอนนี้มาคิดกันดีกว่าว่าเราจะมีดาราคนไหนที่ถูกตามหาอีก ถ้าไม่ใช่จา พนมซะแล้ว
แถมท้ายอีกเรื่อง เว็บไซต์ของเราคงจะมีชีวิตรอดอายุเกิน 1 ปีแน่ ๆ เพราะตอนนี้มีน้องแชมป์ สรดิเทพ ศุภจรรยา ช่วยเขียนเนื้อหาภาษาอังกฤษ และน้องณ็อบ ศฐาณพงศ์ ลิ้มวงษ์ทอง ช่วยเรื่องเนื้อหาภาษาไทย (ทำไมชื่อคนรุ่นใหมเรียกยากจัง !!!) ขาดก็แค่คนจะมาช่วยอบรมเทคนิคให้เท่านั้น แต่เมื่อยังไม่มี เราก็ทนดูเมนูที่มีขนาดตัวหนังสือไม่เท่ากันต่อไป (โปรดสังเกตุ เมนู My Reel Life กับเมนู Special Section)
ขอขอบคุณน้องทั้งสอง ตอนนี้เราไม่มีเงินค่าตอบแทนให้ เอาแค่ของที่ระลึกจากเทศกาลหนังไปก่อนก็แล้วกันนะคะ
อัญชลี
17 กันยายน |
